12 Kasım 2017 Pazar

GFA- Geek Festival Avrasya 'da Bir Gün

   Yine bana çok uzun gelen bir aradan sonra tekrar merhaba!
 Bugün GFA yani Geek Festival Avrasya etkinliğinin ilk günüydü.Lafı çok uzatmadan etkinliğin ilk gününde neler yaşadım? öncesinde ne gibi sorunlar ortaya çıktı,bunları  anlatmak istiyorum efenim.
-Yazar nereden anlatmaya başlayacağına karar veremedi-

  Bir ay öncesine dönelim.Ekim ayında Comikon adında bir etkinlik düzenlendi,katılmayı çok istememe rağmen son anda ortaya çıkan sorunlar yüzünden katılamamıştım.Comikon'dan sonra takvimde görünen en yakın ve sınav tarihlerine denk gelmeyen GFA etkinliği vardı.
Başta sınav zamanıma yakın,katılmam zor olur falan dedim,katılmayı düşünmedim bile.Sonra yavaştan acabaaa dedim.Eh,tahmin edersiniz ki acabadan sonrası karar ve stres demek.
-Sınav haftası daha açıklanmamışken sürekli haftanın ne zamana denk geleceğini hesaplamaya çalışmıştım.Stresssss-

  Bir ay falan kala düşünmeye başladım,ne yapabilirim gitmeye karar verirsem diye.Ödünç kostüm almayı düşündüm.Hey,bir arkadaşımla kostüm konusunda konuşup anlaşmıştık da.Bakınız son bir haftaya kadar bir arkadaşımla yol planı çıkarmaya başladık,bilet parasıdır,yol parasıdır toparladık.

Ancaaak işte son bir hafta kala bir aksilik çıktı ve kostüm ödünç almam iptal oldu.Telaşla ne yapabilirim diye düşünmeye başladım.Bir yandan da Harun Can -Deadpool,Spider man ,Adventure Time dan Finn gibi seslendiren kişi- 'ın da etkinlikten söyleşiye katılacağını öğrenince resmini çizmeye çalışıyordum.
Slytherin'imsi 
  Her şey birbirine karıştı.Aceleyle Chat Noir casual cosplayi yapmaya karar verip kedi kulağı ve maske yapmaya çalıştım ama sonucu hiç mi hiç beğenmedim.Bu bir hafta bayağı bunaldım ne yapacağım diye düşünmekten.En son ortaya karışık ,evden bulduğum ve daha önceden yaptığım parçaları kullanarak bir şeyler yapmaya karar verdim.-Etkinliğe 3 gün kala ne yapacağını bulmak-

  Etkinlik İstanbul'daydı.Bense şehir dışındayım.Bu haftaya kadar babama haber vermemiştim İstanbul'a gitmeye izin verir herhalde deyip.Babam da izin vermiyorum deyince ''bunalım x2''.
Motivasyonum bayağı düşmüştü çünkü tek başıma bir şeyler yapmama izin verilmiyorsa hayal ettiğim şeyleri -üniversite,meslek hedefleri- nasıl gerçekleştirebilirim ki diye düşünmeye başladım.Bir yandan dediklerime kendim de inanmasam da isteğim gitmişti ve çalışmamak için bahane bulmuştum.

 Etkinliğe gitmeyi isteme sebeplerimi düşündüm.O söyleşiye kesinlikle katılıp resmimi sahibine vermek istiyordum.3 gün art arda ,babam işe gitmeden önce ikna etmeye çalıştım.Cuma sabahı ikna etmeyi başardım :') .Etkinlikten hemen önceki gün yani.

 Etkinlik sabahı yani bugün -cumartesi- saat 7.30 civarı evden çıktım kardeşimle.Durağa geçip otobüs bekledim.Otobüste telefonumu kontrol etmek için elime aldım veee tahmin edin ne oldu?
Evde telefonu elime aldığımda donuyordu.Otobüste daha kötü oldu.Dokunmatik falan çalışmıyordu işte.Telefonun kilit ekranını bile geçemedim.Kapatıp açarsam belki düzelir diye düşünüp telefonumu kapatıp açtım.Pin ekranını bile geçemedim ekran algılamadığından.Sinir-stres,harika.Biraz bekledim,pin ekranını geçebildim sonrasında aceleyle kilidi kaldırmaya çalıştım yine hata verirse diye.

Tabi ekran sürekli donuyor.İstanbul'a gideceğimiz yeri bilmeden gidersek kayboluruz,telefon da çalışmıyor nasıl birilerine ulaşırım falan korkusuyla paniklemiş olabilirim.İstanbul otobüsüne binmeden,çok geç olmadan şehir merkezinden eve geri mi döneyim diye düşünmeye başladım.Çoktan şehir merkezine geldik ben bunları düşünene kadar.Telefonu düzeltmeye çalışırken İstanbul'a giden otobüs de saniyelerle kaçtı.Otobüs kaçtıktan hemen sonra telefonumun düzelmesine ne diyeceksiniz?Aceleyle beraber etkinik alanına gideceğimiz arkadaşımın numarasını elime yazdım -kaybolursa arayın,lolol-

Yarım saat sonra anca otobüs geldi.1-2 saat sonra indik ve arkadaşımı aramaya başladım,biraz geç bulduk birbirimizi.İlk otobüs gecikince her şey gecikti işte.Metrodan sonra Kadıköy,ondan sonra da yolda giden onca saate üzülerek ve stres yaparak simit yemek güzel.Sonrasında deniz otobüsü,taksi.Tahmin ettiğim süreden kat kat fazla sürdü etkinlik alanına varmak.

707 ,defender of justice
Alana vardığımızda etrafa bakıp -parkta BeastBoy ve Raven'ı görüp- yine çok heyecanlandım :') Binaya girdiğimizde tanıdığım kişileri gördüm,dönüp fotoğraf çekilirim diye düşündüm.Soyunma odasını arıyorduk.Soyunma odasını bulmak için arkadaşımı takip ediyordum kiiii GIST'te de 707 cosplayi yapan,cosplaylerini çok beğendiğim bir cosplayer -çok cosplay kelimesi oldu öhöö-ı tam önümde görünce üstüne atlayıp sarıldım-standın üstüne düşüyordu ama olsun-. Bu garip hareketime ben de şaşırdım ya.

Standlardan aldıklarım -ve giriş bilekliği-

  Arkadaşımı da kaybettim ama sonra soyunma odasına bulunca onu da bulmuş oldum.Cosplay yapanlarla fotoğraf çekildik biraz.-Cosplaylerden çok arkadaşlarımı tekrar gördüğüm ve konuşabildiğim için memnunum.-Sonrasında çizim standlarını inceledik.Standlardan bir şeyer alıp desteklemeye çalıştım ama dürüst olayım pahalı geliyor bana satış fiyatları-.Gidip gelip standlara baktık kardeşimle.Hatta çizerlerden tavsiyeler de aldım.

 -Harun Can söyleşisi-ve çizimim- vardı ya şimdi oraya geliyorum.-Söyleşi başlamıştı ve söyleşiyi izlemeye gittik.Alan kalabalık değildi.Biraz önlere doğru oturduk.-Bir iki arkadaşımı da gördüm alanda.-.Soru soranlar oldu ve cevapladı. En çok dikkat ettiğim şeyler şunlar: Adam çok neşeli ve hareketli.Özellikle işini sevmenin önemli olduğunu söyledi.Ve sabah düşündüğüm konuya benzer bir konuya değindi.Otobüsteyken ,oluşan aksiliklerin dönüp baktığımızda her şeyin yolunda gitmesindense bize daha çok şey kattığını düşünmüştüm.
Oysa ''Hevesinizinn kırılması başınıza gelebilecek en güzel şey.Tamam zor zamanlar geçirebilirsiniz,yalan yok.Ama sonunda yaşadığınız zorluklar sayesinde başarmak daha çok zevk verir'' gibi bir şeyler dedi.
-Şimdi benim düşündüğümle bu cümlelerin ne alakası varmış ben tekrar düşüneyim-

  Neyse,şakalı,biraz anılarından, biraz tavsiyeli,soru-cevaplı güzel bir söyleşiydi -biraz geç kalsam da-.En son klasik alkış videosu çekildekten sonra sahneye yanına çıkmaya başlayanlar oldu.-öhö herkes çıkmadan ben de çıktım işte-.Resmi gösterdim,imzayı dedim ama fotoğraf çekilenlerin geçmesini bekledim.O arada oradaki arkadaşlarımla da konuşmuş oldum.Fotoğraf çekilenler gidince resmi imzalattım,bir kopyasını hediye ettim ve fotoğraf çekildiiik.-Mutlu Son.- Resmi stüdyosuna asacağını söyledii.
 Sonra arkadaşlarımı tekrar görüp, peruğu falan çıkartıp yola çıktık.Ha,bu sefer yemek yemeği unutmamak için kendime söz vermişken yine yemek yemeği unuttum.Alkış istiyorum.

 Bu etkinlik günü için şunları kesinlikle söyleyebilirim:Çok samimi bir gündü,o kadar yürüyüşten sonra da bir aylık yürümeyişimi de telafi ettim sanırım. Evde biraz tartışsak da güzeldi yani. -Saat 23.50 falan ve hala etkinlik bilekliği takıyorum-
Umarım yazıyı okurken siz de eğlenmişsinizdir.:')
-görüşlerinizi yazarsanız okumak ve burada olduğunuzu görmek eğlenceli oluyor-

10 yorum:

  1. Şunu söyleyeyim okurken acayip eğlendim :D
    Etkinliğe gelene kadar yaşadıkların çok güldürdü ama bir yandan da zor olmuştur senin için diye düşündüm.Ama yine de sevindim güzel geçtiğine.
    Çok tatlıymışın yaa fotoğraflar çok güzel ^_^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Eğlenmene sevindim :'D evet çok zorlandım hatta gitmemeli miyim diye de düşündüm. Teşekkür ederiim

      Sil
  2. güzel bir etkinlik, eğlenmenize sevindim :)

    YanıtlaSil
  3. Son günlerde hazırlanmış birisi olarak gayet iyi görünüyorsun. :) Umarım bu ilerideki başarıların için bir başlangıç noktası olur. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim, elimdekileri toparlamaya çalışmıştım :') eh, umarım iyi yerlerde olurum

      Sil
  4. Okurken yaşadım gibi oldu. :D Çok hareketli ve güzel bir gün olmuş. En son ne zaman böyle bir gün yaşadım bilmiyorum. Senin adına sevindim ama. Hoş anıların olmuş. ^^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet evet çok hareketli geçti. Merhaba bunalım dan günün sonunda görüşürüz bunalım a doğru çok farklı geçti. Teşekkür ederim :')

      Sil
  5. Kyaaaa diye bağırdım ben okurken. :D Böyle etkinlikler acayip hızlı tempoda gidiyor ama ben o sırada daha emekliyor olabiliyorum. Fakat gördüğüm kadarıyla sen o tempoya ayak uydurabilmişsin. :) Fotoğrafları çok beğendim, özellikle ilkini ve son ikisini. Çaok tatlı çıkmışsın <3 ^^

    Bir de, günün başındaki aksiliğe çok üzüldüm ama inan, böyle heyecnalı günlerde hep bir aksilik olur. En azından düzelmiş sonradan, o yüzden günün keyfini çıkartabilmene sevindim. Tüm gün sürseydi çok kötü olurdu ^^'

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Normalde alışık olduğum bir şey değil bu tempo, bir anda aksilikler içinde buldum kendimi.Ne yapacağım diye de çok sıkıldım. Fotoğrafları beğenmene de çok sevindim :'D
      Telefonum hala biraz garip davranıyor. Ben bozuluyorum demiş oldu tekrardan. :')

      Sil

Tasarım: Moka