14 Ekim 2017 Cumartesi

Kafamın İçinde Olanlar

  Selam!
 Pozitif Olmak Ya da Olamamak yazısından sonra kafamın içinde neler oldu şimdi bundan bahsedeceğim.

 Yazıyı yayınladıktan bir iki gün sonra tembellikten,hiçbir şey yapmak istemeyişimden kurtulmak için hedeflerimi düşünüp aşırı heyecanlanmaya başladım.Fark etmeden hırslanıyormuşum :') Bu heyecanlanma ilk başta mutlu ediyordu.Başarma isteği,başarabileceğine inanmak falan çok güzel şeyler ama sonrasında ya yapamazsam ,ya yine başarısız olanlar kategorisinde olursam korkusu hortladı.Düşük moral tam yükselmişken bu kontrolsüz hırsla iyice yerin dibine girdi.

 Arada blogu kontrol edip yorumları okudum.Yardımcı olmak için yazdıklarınız,burada olduğunuzu bana göstermeniz ve yalnız olmadığımı düşünmek çok mutlu etti,hatta mutluluktan ağladığım da oldu.Çok teşekkür ederim burada olduğunuz için.
Yorumlarda genel olarak ''eğer şuanki bakış açınla mutlu olamıyorsan mutlu olacağın şekilde bakış açını değiştir'' benzeri önerilerde bulunmuşsunuz.Hala bu konuda düşünüyorum,bakış açımı nasıl değiştirebilirim gibisinden.

 Bu mutsuz olduğum süre boyunca biraz araştırma yaptım.Bir bloga rastladım ve oradaki psikolojiyle ilgili yazıları okudum.Bir saatlik okumadan sonra rastladığım bir kavramdaki bahsedilen sorunu yaşadığımı düşündüm.Tam ben buyum sanırım demiştim ki bir internet arkadaşıma anlattıktan sonra -annesi sanırım psikiyatrist- o kavramın tamamen farklı bir şeyi anlattığını söyledi.Buradan yola çıkarak şunu düşünmeye başladım: acaba bunca zaman normal yaşamama rağmen ''sorunlarım'' olduğuna,''garip'' olduğuma mı inandım?


 Bu araştırmadan sonra insanların dışarıdan normal hayat yaşasa da aslında hayatın dışarıda göründüğü gibi olmadığını,kafanın içinde o kadar karmaşayla yaşama mücadelesi verdiğini de düşünmeye başladım.Herkesin hayatında maddesel olarak ,hastalık vs sorunlar olduğu gibi kafasının içinde de çok zorlu şeylerin olduğunu fark ettim işte.

 Kendimi tanıyormuşum gibi de gelmiyor artık.İyi düşünmeye çalışıyorum,bir sorunum yok iyiyim diyorum -demeye çalışıyorum-.

 Bu sebepsiz mutsuzluğun getirdiği en güzel sonuçsaaaa çizim yapmak için ilham kaynağı bulmuş olmam.Sanırım insanlar mutsuz olduğunda daha yoğun düşünüyor ve bu da fikir bulmayı sağlıyor.Sanat böyle şeylerden beslenir derler ya öyle oldu.

Resimlerimi görenler ''neden mutsuzsun ya da neden olumsuz şeyler düşünüp,çiziyorsun'' gibi şeyler söylese de aslında mutsuz olmak bir şeyler üretmemi sağladığı için bir yandan garip bir şekilde memnunum da.

 Ne düşündüğümü anlamaya çalışırken,neyin doğru neyin yanlış olduğuna karar vermeye çalışırken hissettiğim baskı da mutlu olmamı engelliyor.İnsanlar kendi doğrularını size kabullendirmeye çalışıyor ya ,sizin için doğru gelmiyor ve kendinizi kötü hissediyorsunuz,karar veremediğiniz için bazen lanetlenmiş gibi hissettiğiniz de olabiliyor.Doğru ya da yanlış eskiden sandığım gibi çok belirgin gelmiyor artık.İki taraf da birbirine karışmak üzere olan farklı renkler gibi.
İlla bir renk seçmem gerekiyor mu,seçmesem ve renkler bir süre kalsa sakince düşünüp doğruya karar versem?..

    .......

  Bunlar son bir haftaya kadar yoğun olarak düşündüklerimdi.Bu haftaysa biraz ''garip'' davranıyormuşum bi arkadaşımın dediğine göre.Ben de farkındayım biraz farklı davranıyorum ama nedenini tam anlayabilmiş değilim.Bu sene hedeflerim var ve ciddi iş çıkarmak istiyorum.Sanırım planladıklarımı gerçekleştirmekte yavaş oluşum stres yaptırıyor ve dışarıya yansıtıyorum.

 Ha bir de okulda tanıdığım kişilerden uzaklaşma isteği var.Yalnız kalmayı istemeyen ve yalnızlıktan nefret eden ben ,şimdi yalnız kalmak istiyorum.

2 yorum:

  1. Çok dürüstçe yazmışsın.Mutsuzlukta üretebildiğinize göre burada ikincil bir kazanç var.Konuyla ilgili blogda da yazmıştım.O yüzden de o duyguya tutunup değişim yapmak istemiyor olabilirsiniz.Umarım biraz da olsa yardımcı olabilmişimdir.Sevgilerimle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kazanç ,evet :') İtiraf etmek gerekirse evet ,sırf bir şeyler üretmeye yatkınlığım arttığı için mutsuz olmayı sevdiğim zamanlar da oluyor.Yanıtlamakta geciktiğim için de üzgünüm ,hemen yazınızı okumaya gidiyorum ,yorumunuz için de çok teşekkür ederim

      Sil

Tasarım: Moka