24 Eylül 2017 Pazar

Pozitif Olmak ya da Olamamak

  Önceki gibi yazma isteğim olmasa da şuan kendimi ifade etmek için uygun bir yöntem olacak sanırım.Biraz dertleşmek gibi olacak..

  Şuan bile gelen şu ağlama isteğim normal değil gibi geliyor ve bazen korkutuyor.Hazirandan beri saçma,alakasız şeylere ağlayasım geliyor ,hatta ağlıyorum.Nedeni yok.Cidden yok.Bildiğiniz ''fangirllükten'' de ağlıyorum ,çok basit bir şeye üzülüp de,kendime olmayan bir şeyi dert edinerek de..Bazen -genellikle demek daha doğru- gözlerim doluyor,boğazım düğümleniyor,o gözlerime dolan göz yaşları düşmek bilmiyor;her fırsatta rahatsız ediyorlar beni.

  İnsanlar tartışıyor ve üzülen ben oluyorum,gözlerim dışarıdayken dolacak,birileri bana bakacak diye korkuyorum.Bunca zaman duygusal değilken şimdi mi böyle oldum,peki neden?Aslında aklıma bir şeyler geliyor.Ama antidepresan ya da her neyse ,onu kullanırken bıraktığınızda böyle oluyor mu bilmiyorum,belki ondandır?

  Bazen bir şeyler hayal edip,gerçekleştirebileceğimi düşünüp heyecanlanıyorum,seviniyorum.Bazen de yapmamam gerekeni yapıp başkalarının hayatlarını gözlemliyorum.Sıkılıyorum.SIKILIYORUM..
Sıkılmaktan kendime her şeyi sorun edip üzülmekle oyalanıyorum.Sevindiğimde sevincim fazla sürmüyor,bit şekilde yerini üzüntü alıyor.Biliyorum bu normal,herkeste-büyük ihtimalle- oluyordur.

 Galiba en çok sıkıldığım ve moralimi bozan konulardan birisi de ''başkası'' ya da ''diğerleri'' konumunda olmak.''Herkes'' olmak istemiyorum.Varlığımı dünyaya tanıtmak istiyorum..
 Tanıdığım bazı kişiler çoktan benim hayal ettiğim yerdeler.Tamam küçük adımlarla oluyor bu haylleri gerçekleştirme işi ama heyecanla başladığımda devam edemiyorum,moralim bozuluyor,hevesim kırılıyor.Ne bileyim,daha önceki baraşarısızlıklarımı düşünüp sönüyorum.O hissettiğim sarı-pembe ışıklar mor-lacivert oluyor.

-Yazar bu dakikalarda annesi arkada şikayet ettiği için ağlamaya başlıyor-

  Başka bi' moralimi bozan konuysa ailem...Ailemi seviyorum,değer veriyorum.Ama..Moralimi en çok bozan da onlar oluyor..Bir şeyler yapmaya çalıştığımda ilk düşüncesini duymak istediğim ailem,düşüncesizce olumsuz şeyler söyleyince tüm enerjim yok oluyor.Etrafı,evreni tamamen beyaza boyayıp bi çukura saklanmak istiyorum.-bunlar ne alaka bilmiyorum,böyle hissediyorum-

Bir şeyler yapmak istiyorum.Varlığımı kanıtlamak istiyorum.Ne zaman enerjimi toplasam yok oluyor bir şekilde.Hep aynı konuşmalar,yapabilirsin,bu zamandan sonra yapabilirsin...Ne zaman yapabileceğime inanıp baştan başlamaya karar versem önceki denemelerimi hatırlıyorum.
-YILDIM-
Neye ihtiyacım var,ne yapmalıyım bilmiyorum,emin değilim...Bilmiyorum.
Böyle zamanlar geçirdiyseniz,ya da herhangi bir tavsiyeniz varsa lütfen yazın.-Tekrar pozitif düşünmek için neler yaparsınız?Kendinizi nasıl cesaretlendirirsiniz? bunları da merak ediyorum-

Okuduğunuz için teşekkür ederim..
Şuraya hissettiklerimin bir kısmının müziğe yansımış versiyonunu ekliyorum...

Gorillaz- On Melancholy Hill

10 yorum:

  1. Pozitif olmak ya da pozitif düşünmek öyle kolay şeyler değil ne yazık ki. Bunun için bir umut kırıntısı, geçmişe ait motivasyon verici bir anı yaşamış olmak ya da her söylediğine hiç şüphe duymadan inanabileceğin birinin/birilerinin olması gerek. Fakat bazı anlar vardır, bunlar olsa bile gerçekleri görmeye takıldığımız için pozitif düşünmeye olanak bulamayız.

    Tam olarak yardımcı olamam belki ama ailenle ilgili durumuna dair birkaç şey söyleyebilirim. Aile, bu hayatta karşına çıkan ilk ve en büyük engeldir. Bu engeli aşman demek onları arkada bırakman değil, onlarla yan yana yürürken kendi düşüncelerine öncelik verip kendini yetiştirebilmen demektir. Onlarla birlikte kendini büyütmek kulağa biraz anlamsız geliyor olabilir. Fakat demek istediğim şu ki, onlar seni hep çocuk ve sen onları hep ebeveyn olarak göreceksin. Oysa bir zaman sonra hepiniz aynı düşünce kapasitesine sahip birer yetişkin olacak. Her ne kadar sen hala onları çocuğu, onlar da hala senin ebeveynin olsalar da...

    Aile en sevdiklerin olabilir. Ama sen yine de birinci sıraya kendini koy. En çok sen kendini üzebilirsin, eğer bunun olmasına izin verirsen. Onlara fikrini sor ama kendi fikrini daha çok önemse. Onları dinle ama kendini dinlemek için daha çok vakit ayır. Kendini onlara rağmen, onlarla birlikte büyüt, yetiştir. Çok zor olsa da, sen artık onlardan bağımsız ama yine de aileden olan birisin.

    Ben genelde düşüncelerimden uzaklaşmaya çalışırım böyle durumlarda. Karamsarlıktan birdenbire iyimserliğe geçemiyorum ne yazık ki. Ama zihnimdeki düşünceleri çeşitli yollarla uzaklaştırarak kendi akıl sağlımı korumaya çalışıyorum. Hem doktor, hem hasta oluyorum ama zaten kendi rahatsızlığımı da en iyi ben anlarım diye düşünüyorum. Çünkü hepimizin anlatmak istedikleri ama kelimelere dökemediği ya da bunu beceremediği zamanlar vardır. Değil mi?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Daha küçükken başardıklarım hani eski geldiği için son zamanlarında ne başardın ki diyorum kendime,motive olacağım anı bulamıyorum.Her dediğine inandığım şuan yok sanırım -ya da bilmiyorum-
      Aile konusunda çok haklısın..Bir birey olarak kendi düşünce tarzım var/oluşuyor ve bu çoğu zaman ailemle ters oluyor.Sanırım kendimi ailemin bakış açısına göre yönlendirmem gerektiğine inandırdığımdan ,farklı düşünsem yanlış yapıyorum gibi hissettiğimden kötü hissediyorum.
      Bir kere kötü düşünmeye başladığımda o düşüncelerden çıkmak çok zor oluyor.Şu aralar çözmeye çalışıyorum nelerin iyi gelebileceğini..

      Yorumun için çok teşekkür ederim

      Sil
  2. Zaman zaman sıkılmalar, bunalmalar herkeste oluyor. Önemli olan bunu sürekli hale getirmemek.Sıkıldığımda bulunduğum ortamı ya da yaptığım işi değiştiriyorum. Eski başarısızlıklarınızı düşünüp yine olmayacak diye yaklaşıp pes etmeyin.Bazı şeyleri başarmak için bazen ömür boyu denemek zorunda kalırsınız. Sabırlı olun.Bir Bizans mistiği var.Bizanslılar der ki; Hadiseleri değiştiremiyorsanız ona bakış açınızı değiştirin. Olaylara farklı gözden bakmak sizi daha mutlu kılabilir. Bunlar denediğim birkaç yöntem. Paylaşmak istedim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim.Sürekli rastladığım ''Hadiseleri değiştiremiyorsanız ona bakış açınızı değiştirin'' cümlesi şuan daha anlamlı görünüyor.SAbretmeye çalışacağım ve yeni bakış açılarından bakmaya çalışacağım

      Sil
  3. Asla pes etmemek de çok önemli... Engeller gittiğin yolu kapatıyorsa eğer yapman gereken, etrafından dolaşmayı, üstünden atlamayı, altından tünel kazıp kendine yeni yollar bulamayı hedeflemek olmalı. Her seferinde düşsen de, başka bir çıkmaza girsen de başka bir yol mutlaka vardır. Pes etmediğin sürece mutlaka bulursun ♥ Hep dene, asla pes etme...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklısın,kendimce kararlar aldım bu yazıdan sonra.Ne kadar uyarım bilmiyorum ama bu sefer daha iyi bir sonuca ulaşmak istiyorum

      Sil
  4. Aa ne desem bilemedim. Yaklaşık olarak aynı şeyleri yaşadım. Aile hem destek hem köstek olabilir. Onları ne kadar dinleyeceğin sana kalmış. Ben olumsuz yorumları görmezden gelerek yapıyordum bunu. Yapamazsın dediklerinde inat ediyordum yapmak için. Çocukça belki ama "Ben size gösteririm." gibi bir şeydi. Yine de bu konuda çok bir şey diyemiyorum. Ailemle daha başka sorunlarım var. Onlara bile çözüm bulamadım.

    Lütfen kendine iyi bak. Öylesine söylemedim bunu. Sevdiğin şeyleri yap, sevdiğin şeyleri ye, sevdiğin insanlarla takıl. Sana zerre mutluluk verecek bir şeyi yapmaktan çekinme. Duygularını kontrol edemezsin belki ama düşüncelerini edebilirsin. Baktın hoşuna gitmedi mi kanalı değiştir. Hoşuna gideni bulana kadar değiştir. Kendine hep iyi şeyler söyle. Öyle söylendiği gibi kolay değil tabii ki ama mesela güne mutsuz başlasan bile söylediğin ilk cümle "Güzel bir güne uyandım. Mutluyum." olsun. Gün içinde ise ruhunu besleyip güçlenmesini sağlayacak şeylerle beslemeyi unutma. Onun sağlığı senin sağlığın. Baya klasik şeyler söylemiş gibi hissediyorum ama bildiklerim bunlar. Olumsuz hissettiğimden bakış açımı değiştirim ben. Mesele olumlu ya da olumsuzdan çok nereden baktığın bence. Umarım bu sıkıntıları kısa sürede atlatırsın.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Keşke dediğin gibi inat etsem,her zaman aynı tepki vermiyorum.Bazen dediğimi yaparken bazen çok takıyorum dedikleri olumsuz şeylere.
      Nasıl farklı açılardan bakabilirim diye düşünüyorum.Sanırım dediğin gibi günümün iyi geçeceğini söylemek,güzel şeyler söylemek ya da istmeesem de iyi olacak diye kendimi kandırarak iyi hissedebilirim.Dediklerin cidden benim için önemli ve değerli :')
      Umarım atlatırım..

      Sil
  5. Böyle bir zamanda ve böyle bir yerde "hayallerini gerçekleştirmek" kavramı çoğu zaman kurgudan öteye geçemiyor ne yazık ki. Yaşadıklarında yalnız değilsin. Ben de dahil olmak üzere birçok kişi aynı şeyleri yaşadı ve yaşamaya devam ediyor. Ve hayatını bu derece zorlu yaşayanların önünde iki seçenek var. Ya bıkmadan usanmadan yine ve yine koşmaya devam edeceksin, ya da pes edeceksin. Eğer hayallerinde ciddiysen iki seçenek de tek bir yola çıkıyor merak etme. Pes etsen de hayallerin peşinden koşup onu yakalamanı istiyor.
    Ben pes edenlerdenim. Eskisi kadar inancım ve azmim olmasa da, yine de bir şeylerin ucundan tutup hayallerimin peşinden gitmeye çalışıyorum. Yalnızca gittiğim yol biraz dolambaçlı o kadar.
    Endişelenme derim. Can sıkıcı da olsa her şey zaman meselesi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnanıyor muyum inanmıyor muyum artık ondan da emin olamıyorum.Bir şeyler yapmak istiyorum ama zorluklar karşısında sıkılıyorum.Umarım her şey iyi olur..
      Yorumun için teşekkür ederim

      Sil

Tasarım: Moka